همان طور که می دانیم، دفاتر تجاری موضوع ماده 6 قانون تجارت عبارتند از : دفتر روزنامه، دفتر کل ، دفتر دارایی و دفتر کپیه . دفتر روزنامه : ” دفتر روزنامه، دفتری است که تاجر باید همه روزه مطالبات و دیون و دادوستد تجاری و معاملات راجع به اوراق تجاری ( از قبیل خرید و فروش و ظهرنویسی ) و به طور کلی جمیع واردات و صادرات تجاری خود
در هر کشوری ، شرکتهایی حق گرفتن پروژه های بزرگ دولتی در جهت عمران و آبادانی را دارند که از طرف دولت آن کشور مجاز و مشمول گرفتن پروژه شده باشند و در اصطلاح حق حضور در جلسات اعطا و اعلام پروژه را از دولت محلی خود کسب کرده باشد. در ایران هم شرکتهایی حق حضور در جلسات مناقصات و مزایدات دولتی را دارند که از طرف دولت مجاز به
قرارداد شرکت که از آن به شرکت نامه تعبیر می شود، قراردادی است که بین شرکای شرکت های تجاری که حاوی مشخصات شرکا و نام و موضوع و مدت شرکت بوده و متضمن شرایط تشکیل و اداره آن به منظور نیل به اهداف شرکت و تعیین کننده حقوق و تکالیف و مسئولیت های شرکا در قبال هم و نسبت به اشخاص ثالث می باشد. به هر روی، در خصوص ماهیت
شرکت تعاونی، شرکتی است که برای مدت نامحدود و به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود. شرکت های تعاونی دارای ارکانی از قبیل مجمع عمومی، هیئت مدیره و بازرسین می باشند. اداره شرکت تعاونی با هیات مدیره ای است که حداقل 3 عضو اصلی و یک عضو علی البدل دارد. حداکثر اعضای هیات مدیره 7 نفر اصلی و 2 نفر علی
• تفاوت های بین نام تجاری و عنوان تجاری : قانون تجارت ایران فاقد هر گونه تعریفی از عنوان تجاری می باشد ولی عنوان تجاری اسمی است که تاجر برای به کاربردن در فعالیت ها و انجام معاملات تجاری استفاده می کند و مانند نام تجاری هدف از استفاده آن حفاظت از حقوق اشخاص ذیربط و فراهم آوردم حسن انجام معاملات از جهت سلامت و مرتب بودن می باشد. به
• تاجر: تاجردر لغت به معنای بازرگان، سوداگر و کسی که برای سود بردن خرید و فروش کنند،می باشد. در حقوق تجارت، به موجب ماده اول قانون تجارت، تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار دهد. چون معاملات جمع معامله به معنای داد و ستد است،لذا بنابراین تعریف، کسی عنوان تاجر پیدا می کند که اولاً، داد و ستدهای تجارتی انجام دهد.ثانیاً داد وستدهای تجارتی، شغل
هیأت مدیره که لایحه اصلاح قانون تجارت، مکرراً آن را مدیران نیز می نامند، رکن اداره کننده شرکت سهامی بوده و دارای اعضای اصلی و علی البدل می باشد و تعداد آنها را اساسنامه تعیین می کند.عده اعضای( اصلی) هیأت مدیره در شرکت سهامی عام، نباید از پنج نفر کمتر باشد. درباره عده اعضای شرکت سهامی خاص، لایحه اصلاح قانون تجارت بیانی ندارد، ولی با اعتناء بر این امر که،هیأت
منظور از شرکت های بازرگانی، شرکتی است که در موضوع فعالیت آن ها مطابق بند 2 اساسنامه موارد مربوط به امور بازرگانی قید گردیده، لذا ملاک اصلی برای بازرگانی بودن یک شرکت ذکر امور بازرگانی در موضوع فعالیت شرکت است. مهم ترین اصلی که نشان می دهد که یک شرکت بازرگانی می باشد یا خیر، موضوع فعالیت آن شرکت می باشد. موضوع فعالیت شرکت بازرگانی عبارت است از : انجام
دسیسه به معنا مکر، حیله، و توطئه و تقلب به معنای نادرستی و دغلکاری است. دسیسه و تقلب در کسب و تجارت عبارت است از اعمال متقلبانه اسباب چینی هایی که موجب گمراهی خریداران گشته و اسباب انحراف مشتریان را از اجناس و محصولاتی معین، فراهم آورد و نظر آنها را ناشایست به اجناس و محصولات دیگری، جلب نماید. این اعمال همراه با سوء نیت و ساختگی درحقوق تجارت، «رقابت
به همان ترتیب که نمی توان انواع شرکت های تعاونی را از قبل تعیین کرد و این شرکت ها در صورت اقتضاء درهر زمینه ای ممکن است تشکیل گردند، حدود موضوع فعالیت های این شرکت ها را نیز نمی توان در قانون محدود کرد بلکه این شرکت ها می توانند درموضوعات مختلف که نسبت به آنها نیاز مشترک دارند فعالیت کنند با این حال می توان به حدود فعالیت این
