امتیاز کاربران

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

علامت،به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود.با علامت تجارتی ،کالا یا محصول نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمیز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه،ممکن و به آسانی میسر شود.

 

ماده ی اول قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب اول تیر ماه 1310 شمسی ،در مورد علامت تجارتی چنین می گوید: «علامت تجارتی عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش ، تصویر ، رقم  ، حرف  ، عبارت ، مهر ، لفافه و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی  ، تجارتی یا فلاحتی اختیار می شود.»

علامت تجارتی و صنعتی،امروزه از لحاظ اقتصادی و بازاریابی،دارای اهمیت زیاد است و خریداران و مصرف کنندگان با توجه به علائم مزبور،به انتخاب و خرید مبادرت می کنند.به عبارتی دیگر ،علامت تجارتی برای معرفی و جهت تمیز و تشخیص همه ی انواع کالاها و محصولاتی که به وسیله ی یک تاجر یا یک کارخانه عرضه یا تهیه می شود،مورد استفاده قرار می گیرد.ولی اگر علامتی برای معرفی تولید و محصول معینی بکار رود،به آن علامت صنعتی گفته می شود.علامت تجارتی و علامت صنعتی تحت عنوان«مارک»به یک معنا استعمال می شوند.

علائم تجاری قابل انتقال اند و جزء حقوق تجارتی دارنده ی آن است وصاحب علامت می تواند آن را به دیگری انتقال دهد ، زیرا حق داشتن علامت یک نوع امتیازی است که به خودی خود دارای ارزش است و حق تجارتی محسوب می شود.به این جهت جز اموال صاحب علامت بوده و با فوت صاحب علامت به ورثه منتقل می شود.لیکن می بایست وفق مقررات قانون ثبت علائم و اختراعات ایران به ثبت برسد.بدین ترتیب، تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده به شرکت های ثالث داده می شود که می تواند منبع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.

قانون ثبت علائم و اختراعات ، مصوب سال 1310 و آئین نامه ی اجرایی این قانون ،مصوب سال 1337 مبنای حمایت می باشد.کسی که علامت تجاری به نام او ثبت شده است و کسی که علامت به طور موقتی یا دائمی از سوی مالک به وی منتقل گردیده است می تواند از علامت تجاری استفاده کند.

به موجب ماده ی 12: علامت تجارتی قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات  قانون به ثبت رسیده باشد.برای ثبت انتقال باید اظهارنامه ی جداگانه و سواد مصدق  سند انتقال و در صورتی که انتقال قهری  و به طریق ارث باشد سواد مصدق هر سند دیگری که مثبت انتقال به طریق ارث باشد به دایره ی ثبت علائم تسلیم شود تا پس از ثبت در ذیل ثبت اولیه و آگهی در مجله ی رسمی،تشریفات ثبت انجام گردد.

در صورتی که صاحب علامت بخواهد در جزئیات علامت تغییر دهد و یا به طبقات محصولی که علامت برای آن اختصاص داده شده اضافه کند، - مثلاَ علامتی که برای بسته های چای ثبت نموده برای لوازم آرایش نیز اختصاص دهد- ،باید به موجب اظهارنامه ی جداگانه تقاضا نماید تا دائره ی ثبت علائم با ثبت آن در ذیل ثبت اصلی و آگهی در مجله ی رسمی تصدیق مجددی به تقاضاکننده ی ثبت بدهد.

قانون،علائم تجارتی را که حق استعمال انحصاری آن به اشخاص معین داده شده،مورد حمایت خود قرار داده و اشخاص دیگر را از تعدی و تخطی نسبت به آن منع می نماید و به جهت منافعی که برای جامعه در رواج علامات تجارتی هست اشخاص متعددی را محکوم به جبران خسارت صاحب علامت می نماید و دامنه ی خسارت را به قدری وسیع قرار داده که شامل ضررهای وارده و حتی منافعی می داند که طرف از آن محروم شده است(ماده ی 49).در واقع قانون ،عدم النفع را در این مورد جز خسارت قرار داده است.علاوه بر آن مقررات سختی برای تعقیب جزائی وضع گردیده است.

لذا ،هر گاه کسی که تقاضای ثبت علامت بازرگانی معینی را کند و دیگری آن را عین علامت ثبت شده ی خود بداند یا آن را شبیه علامت خود تشخیص دهد به طوری که شباهت مذکور مصرف کنندگان عادی اجناس وی را به اشتباه اندازد می تواند به ثبت علامت او اعتراض کند.سیستم ثبت علامات تجارتی در ایران طریقه ی اعلامی است.رسیدگی اداره ی ثبت محدود است به اینکه علامت مقررات قانونی نباشد و شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی نداشته باشد.چون تشخیص شباهت بین دو علامت امری است نظری،ممکن است علامت طوری معرفی شده باشد که در بدو امر شباهت با علامت ثبت شده ی قبلی معلوم نگردد یا اینکه صاحب علامت قبلی راجع به درجه ی شباهت با اداره ی ثبت موافق نباشد.زیرا قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات تصریح می کند که شباهت علامت با دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه اندازد.علاوه بر آن ممکن است شخصی هنوز تقاضای ثبت علامت خود را ننموده باشد و قبل از آن که او اقدام کند شخص دیگری همان علامت را بخواهد به نام خود ثبت کند.به این جهت ماده ی 16 ق.ث.ع.ا مقرر می دارد: 

اشخاص ذیل می توانند نسبت به علامتی که تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده است اعتراض کنند:

1-کسانی که آن علامت را علامت تجارتی خود می دانند.

2-کسانی که آن علامت با علامت آن ها به اندازه ای شباهت دارد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه می اندازد.

در هر یک از دو صورت فوق الذکر اگر معترض کسی باشد که علامت قبلاَ به اسم او ثبت نشده باشد باید در حین اعتراض برای خود مطابق مقررات این قانون تقاضای ثبت کرده،حق الثبت و تمام مخارج مربوط به آن را قبلاَ تادیه نماید.در مورد کسانی که موسسه ی آن ها در خارج از ایران واقع است حق اعتراض مشروط به شرط معامله ی متقابل مذکوره در فقره ی دوم ماده ی 4 می باشد.بنابراین اعتراض به ثبت ممکن است قبل از ثبت به عمل آید یا بعد از ثبت آن که در مطالب پیشین ،تحت عنوان اعتراض به ثبت علائم تجارتی مفصلاَ به این مبحث پرداخته ایم.

منابع:

1)کاتبی،  حسینقلی ، حقوق تجارت،  گنج دانش ، چاپ دهم، 1382

2 )عبادی ،محمدعلی ،حقوق تجارت ،انتشارات گنج دانش  ، شهریور 1368

3)ملک زاده،فهیمه،فرهنگ حقوق تجارت،دادگستر نشر،تابستان 89

 

88882588 021

88888273 021